قرناً بعد قرن متراكم مىگشت ، تا به حد بغى وضلال وخصومت وجدال وسبّ وتكفير وقتال انجاميد ، ومذهب ( 1 ) بدع وضلال از جبريه وقدريه ومعتزله واشعريه وماتريديه ( 2 ) وحشويه وأرباب حديث وغيرهم ظاهر گرديد ، وتفصيل آن شبهات كه منشأ اشتباهات أهل بدع وضلالت است با دفع آن در كتب أهل كتاب مذكور ، ودر مصنفات علماى ملت احمدى مسطور . ومخفى نماند كه همچنان كه أول شبهه كه در عالم پيدا شده شبهه إبليس بود ، ومنشأ آن استبداد واستكبار بود به رأى خود در مقابله نصّ الهى ، همچنين أول شبهه كه در ملت محمدي ( صلى الله عليه وآله وسلم ) به ظهور رسيده ، شبهه ثاني بود ، چه أو نيز در مقابله نصّ حضرت رسالت پناهى كه : « ائتوني بدواة وقرطاس أكتب لكم كتاباً لن تضلّوا بعدي » گفت : ( إن الرجل ليهذي . . ! ) - وفي بعض الروايات : ( ليهجر . . ! ) - ( حسبنا كتاب الله ) ، ومآل هر دو روايت آن است كه : اين مرد از تاب تب واشتداد مرض ، هذيان وپريشان مىگويد ، سخنى كه در اين وقت بر زبان مىآيد ، اعتماد را نشايد ، وبس است ما را كتاب خداى تعالى ، واحتياج به نوشته أو نيست . وبر متفطن خبير واضح است كه غرض أو از القاى اين عبارت ، تزوير وتلبيسى بود كه اين كتاب به رقم در نيايد ، مبادا آن حضرت امرى را كه روز

--> 1 . در مصدر : ( مذاهب ) . 2 . در مصدر : ( بايزيديه ) .